İkisi de en verimli çağlarında intihar etti. İkisinide çocuğu vardı intihar ettiklerinde. Peki hayat onların ayrılmak istediği kadar acımasız mıydı? Peki hayat dedikleri kadar çekilmez miydi ? Çoğunluğu çevresindekilere karşı duyarsız ve bencilliklerle sarılmış insanlardan oluşan dünya ikisine de yaşanılmaz bir yer gibi gelmişti. İkisi de düzenin altında ezilmek istememişti. DÜzene uyan ve birer ucube olan insanlardan oluşan toplumun bir parçası olma istemediler. Kurt Cobain ne güzel anlatmıştı İnsanlara karşı olan sevgisini " I hate people because I love people" Bu kadar sevdiği insanoğlununu bu yozluğuna dayanamadı.
Yavuz Abi de topluma karşı duruşunu yaşamak istemem adlı parçasında anlatmıştı ve o parça da gitmesinin vakti geldiğinin sinyallerini vermişti. Öyle de yaptı.
Peki ya onları gerçekten sevenleri hiç düşünmediler mi en önemlisi çocuklarını. Demek ki çoğu şey o kadar ağır gelmişti ki onlara.
Peki ya bizler ikisininde intiharından yıllar geçmesine rağmen hala onları dinleyen. Hala Kurt My Girl adlı parçada yaralı bir kurt gibi inlerken tüyleri diken diken olanlar. Yavuz'un gitar sololarını atarken elindeki gitarla ona sadece parmaklarıyla değil yüreğiyle de eşlik etmeye çalışanlar. Diyecek pek bir şey yok aslında.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment